{FIC}Hard to Hearts #Part 1.

posted on 07 Apr 2012 18:46 by mikoto-z
Title : {FIC}Hard to Hearts # warm up!

Couple: T.O.P x G-Dragon  feat. YB x Seung ri

Rating : PG-13

Talking : สวัสดีค๊าบบบบบ .....ในที่สุดก็พิมพ์ตอนที่1เสร็จสักที 55555 ...อย่ารอช้า ไปอ่านกันเลยดีกว่าเน๊อะ!!! ติชมกันด้วยนะค๊าบบบบบบ >w<

ปล.ใช้คำไม่สุภาพเพื่ออัตถรสในการอ่านนะจ๊ะ ฮี่ฮี่

=============================================================

 

                วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส ก้อนเมฆรูปร่างแปลกๆลอยอยู่บนฟ้าช่วยบดบังแสงจากดวงอาทิตย์ไม่ให้สาดส่องลงมาไม่มากจนเกินไป แสงแดดอ่อนๆช่วยให้อุณหภูมิร่างกายรู้สึกอบอุ่นขึ้น เสียงใบไม้กระทบกันไปมาเบาๆเหมือนเครื่องดนตรีที่กำลังบรรเลงอยู่ เสียงนกร้องเพลงกันเป็นทำนองไพเราะเสนาะหู สิ่งต่างๆเหล่านี้ช่วยขับกล่อมให้ชายหนุ่มที่กำลังนอนเหยียดกายยาวอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ให้ติดอยู่ในห่วงแห่งนิทราแห่งความฝัน ....ใบหน้าคมคายได้รูป ดวงตาที่ปิดสนิทเผยให้เห็นแพขนตายาว จมูกโด่งเป็นสัน บวกกับริมฝีปาดน่าจับจองนั่น...ช่างเหมือนภาพวาดที่จิตรกรบรรจงวาดขึ้นมาด้วยความประณีตเสียจริงๆ

 

ชายหนุ่มนอนหลับอย่างไม่รู้สึกตัวว่ากำลังมีแขกมาเยือน....มาแอบนอนอยู่ตรงนี้เองสินะ

เด็กหนุ่มเดินมาใกล้คนที่กำลังนอนอยู่แล้วหย่อนกายลงข้างๆกับคนที่เค้ากำลังตามหา..ก่อนที่จะพินิจใบหน้าอีกคนอย่างนึกอิจฉาอยู่ในที่..ฉันล่ะอิจฉานายจริงๆ ‘ชเว ซึงฮยอน’ ทำไมพระเจ้ามอบความดูดีให้กับแกหมดเลยนะ

“เทมป์”  เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อคนที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้น...
 
“เทมป์ตื่นได้แล้ว” เสียงหวานเอ่ยขึ้นอีกครั้ง พลางใช้มือเขย่าตัวเจ้าของร่างเบาๆ

               

                     .....ไอ้ลิงเทมป์ขี้เซาเอ๊ยยยยยย~

คนปลุกขยับหน้าเข้าไปใกล้ๆหูของคนนอนหลับแล้วตะโกนเสียงดังลั่น...

“ตื่นสักทีสิโว๊ยยยยยยยย!!! ไอ้หน้าลิง ฮ่าๆๆ” คนปลุกปล่อยเสียงหัวเราะออกมา.. เค้ากำลังมีความสุขกับการได้แกล้งคนไม่มีทางสู้อยู่

“อืมมมม.....” ซึงฮยอนครางออกมาเล็กน้อย พลางเอามือขึ้นปิดหู.....ยัง ยังจะมางัวเงียอีกนะ

“เทมป์....ถ้าแกไม่ลุกฉันจะรุก เอ้ย! ลุกนะโว้ยยยยย!!” ...ฮ่าๆๆๆ อย่างมันต้องใช้ไม้นี้ เอิ้กๆ

เสียงคุ้นหูดังมากระทบโสตประสาททำให้ซึงฮยอนค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาและพบกับคนที่เค้าเพิ่งเจอในความฝัน

....ผมสีน้ำตาลอ่อนซอยสั้นละต้นคอขาวๆนั่น หน้ากลมๆที่กำลังส่งยิ้มขำมาให้เค้า ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกต่างๆที่เค้าไม่อาจคาดเดาได้ จมูกเชิ่ดนิดๆพอให้รู้ว่าเจ้าตัวเป็นคนไม่ยอมใครสักเท่าไหร่ กลีบปากบางอมชมพูดูเป็นธรรมชาติ 

           นี่ฉันยังฝันอยู่อีกเหรอ...‘ควอน จียง’ นายกำลังยิ้มให้ฉันใช่ไม๊...นายอยู่ตรงหน้าฉันจริงๆใช่รึปล่าว ....

“แหน่ะ! ไอ้ลิงเทมป์แกมองหน้าฉันแล้วเคลิ้มเลยรึไงวะ กร้ากกกก” ควอน จียง เอ่ยแซวอีกฝ่ายที่นอนมองหน้าเค้า ...มองงี้ฉันเขินนะเว้ย!!><// “มาแอบนอนกลางวันที่นี่อีกละ...ให้ฉันตามหาแกตั้งนานแหน่ะ” จียงพูดด้วยน้ำเสียงนอยด์ๆพลางทำปากจู๋เหมือนเด็กๆ“ใครใช้ให้แกตามหาฉันล่ะ” ....จะทำหน้าแบบนั้นทำไมวะ ไอ้ตัวเล็กหนิ!= =//“ไอ้เทมป์แกกวนตีนฉันเหรอไงวะ....เดี๊ยะๆ” จียงชูกำปั้นขึ้นมากลางอากาศเป็นเชิงให้อีกฝ่ายเกรงกลัว...น่ากลัวตายล่ะ == ซึงฮยอนคิด

“เออ....แล้วจะทำไมว๊า~”  ซึงฮยอนพูดเสียงยานอย่างกวนๆ...น่าแกล้งชะมัดเลยว่ะจียง ฮ่าๆ

“ไอ้กอลิล่าหน้าบูดเป็นลิง! กวนฉันเหรอแก ตายซ๊า~!!!! ={} =” จียงตะโกนเสียงดัง และกระโจนจะเข้าไปขย่ำคอคนตรงหน้า ซึงฮยอนรู้ว่าคนตัวเล็กไม่กล้าทำเค้าหรอก.... เน๊อะ

“แกไม่กล้าทำฉันหรอกไอ้จี กร๊ากกกกก อ่อก! อ่อยอั้นอ๊ะเอ้ย ไออี ไออ้า!!! >x< (ปล่อยฉันนะเว้ย ไอจี ไอบ้า)” ...แต่คราวนี้เค้าคิดผิด คนตัวล็กเอามือบีบคอคนตัวโตตรงหน้าพลางส่งเสียงแห่งชัยชนะ

“กร๊ากกกกกกก แกคิดผิดแล้วโว้ย! ..คนอย่างควอนจียงอ่ะนะ จะปล่อยแกไปเหรอ เว่อไปแล้วครับ! >Q<”  จียงพูดด้วยสีหน้าพึงพอใจ ก่อนที่จะปล่อยมือออกจากคอของอีกฝ่าย

“ฉันเกลียดแกว่ะ ไอมังกือ! ...” ....ร่างสูงบ่นอุบอิบ

“แกว่าไงนะไอ้เทมป์.....”จียงพูดเสียงเข้ม

“อ้อๆ ป่าวๆ...อ๊ะ! ไปเรียนกันเถอะๆ ป่ะๆ” ซึงฮยอนบอกปัดด้วยกลัวว่าออกซิเจนในร่างกายเค้าอาจจะลดลงอีกถ้าขืนบอกคนตัวเล็กไป...ซึงฮยอนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและยื่นมือมาให้คนตัวเล็กที่ทำหน้าเคืองๆอยู่ให้ลุกตาม

“ชิส์” จียงทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ แต่ก็ยอมลุกขึ้นตามร่างสูง โดยที่ปัดมือของคนหวังดีออก...

....กูเคืองงงงงงงง (_ - -)”

 

ร่างสูงก้าวขายาวๆเดินออกไปอย่างรวดเร็ว จียงที่ก้มหน้าปัดเศษใบไม้ที่ติดตามกาเกงออก หันมาอีกทีซึงฮยอนก็หายไปจากตรงนั้นซะแล้ว...อ้าววว หายไปไหนของมันวะเนี่ยไม่คิดจะง้อกันเลยรึไง = = นอยด์~

ร่างบางเดินออกไปพลางทำหน้าบูดบึ้งเมื่อเห็นว่าคนตัวโตทิ้งให้เค้าอยู่คนเดียว...แต่หารู้ไม่ว่าร่างสูงไม่ได้เดินหนีหายไปไหน แค่ไปหาสิ่งของมา ‘ง้อ’ เพื่อนตัวเล็กของเค้าเท่านั้นเอง....ขณะที่จียงเดินห่างออกไปเรื่อยๆ ร่างบางได้ยินเสียงบางอย่างกำลังใกล้เข้ามาหาเค้าจากข้างหลัง...หมาที่ไหนวะ มาเดินในโรงเรียนแบบนี้ = =

แซก แซก ...เสียงเหยียบใบไม้แห้งดังใกล้ขึ้น จียงตัดสินใจหันกลับมามองสิ่งที่เค้าคิดว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า ‘หมา’

ฟุบ! ฟ่า~~

แต่สิ่งที่เค้าเจอกับสิ่งที่เค้าคิดนั้น......มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต แต่กลับเป็นกองใบไม้แห้งที่ซึงฮยอนปล่อยใส่หัวเค้าอย่างจงใจ...

“กร๊ากกกกกกกกกกกก ไอ้มังกือแกอดอยากจนต้องหันไปกินใบไม้เลยเหรอไงวะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ” คนที่จียงคิดว่าเดินไปก่อนแล้ว ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วบริเวณ ทำให้คนโดน ‘ง้อ’ ที่ตอนนี้มีใบไม้ติดอยู่ที่ผมและตามตัว มองกลับมาด้วยดวงตาวาวโรจด้วยความโกรธเคือง.....แกกล้ามากนะ ไอ้เทมป์ ฮึ่ม!

“ไอ้เทมป์......” ร่างบางเอ่ยเสียงเรียบ

“คร๊าบบบ....ฉันง้อแกนะเนี่ย ไม่ชอบเหรอ ฮ่าๆๆๆๆๆ” คนตัวสูงยังคงหัวเราะในภาพที่ตนได้เห็น....5555 ทำหน้าแบบนี้โกรธแหงๆเลย น่ารักจริงๆเลย ^^

“ไอ้เทมป์......แกรีบหายใจซะ .....เพราะต่อจากนี้แกจะไม่มีโอกาสอีกแล้วโว๊ยยยยยยย ตายซะไอ้หน้าลิง!!!!!!!”

จียงพูดเสียงเข้มและไม่ทันให้ซึงฮยอนได้ทำตามที่ตัวเองบอก...คนตัวเล็กกว่ากระโดดเตะคนตัวโตอย่างไม่ลังเล ซึงฮยอนกระโดดหลบได้ทันแต่แค่นี้น่ะไม่ขนามือควอนจียงผู้นี้หรอก หึหึ

ชายนุ่มที่ไซส์ต่างกันวิ่งไล่กันไปมาจนทั่วบริเวณ...ทั้งสองยิ้ม และส่งเสียงหัวเราะให้ซึ่งกันและกัน โดยที่ลืมไปว่า ...มันหมดเวลาพักกลางวันมานานมากแล้ว ....!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ตอนนี้อาจสั้นไปนิดนึงนะ ..แต่ตอนหน้ารับรองไม่สั้นแน่นอนค๊าบป๋ม~ เม้นกันด้วยนะ ><

Comment

Comment:

Tweet

ซึงฮยองสุดหล่อ อยากเป็นแฟนกะจียง หรอออออ

#1 By Flernz on 2012-04-11 15:11